Vrijdag 6 februari begon onze reis naar Costa Rica. Met een rechtstreekse vlucht vlogen we met KLM naar San José. Tegen de avond landden we op de luchthaven. De warme, vochtige lucht die ons bij het uitstappen tegemoet kwam, was meteen een eerste kennismaking met het tropische klimaat. Na de lange vlucht brachten we de nacht door in Hotel Radisson, waar we even konden bijkomen van de reis voordat het echte avontuur begon.

De volgende ochtend werden we opgehaald door Milene, de eigenaresse van Caribbean Paradise in Tortuguero National Park. Normaal gesproken duurt de autorit naar de plek waar de boten vertrekken iets meer dan twee uur. Deze keer verliep de reis echter heel anders.

Door vallende stenen waren de hoofdwegen geblokkeerd en moesten we uitwijken naar kleine binnenwegen. Al snel reden we over smalle, kronkelende wegen door het groene landschap. Daar kwam nog bij dat er een dichte mist hing. Soms was het zicht zo slecht dat de wereld buiten de auto leek te verdwijnen in een witte waas. Bomen doemden plotseling op langs de weg en verdwenen net zo snel weer in de mist. Het voelde af en toe best spannend, want je zag nauwelijks wat er voor je lag. Wat normaal een korte rit is, veranderde zo in een tocht van ruim vijf uur.

In de loop van de middag bereikten we eindelijk de aanlegplaats waar de boten vertrekken naar Tortuguero. Het geluid van het water en de geur van de rivier gaven meteen het gevoel dat we echt in een heel ander deel van de wereld waren aangekomen.

We stapten in een smalle boot en begonnen aan een anderhalf uur durende tocht over een slingerende rivier. De motor bromde zacht terwijl we langzaam door het water gleden. Aan beide kanten van de rivier stond de jungle dicht op het water. Hoge bomen met grote bladeren bogen over de rivier heen en overal klonken onbekende geluiden van vogels en insecten. Af en toe brak het zonlicht door het bladerdak en glinsterde het op het donkere water.

Tortuguero ligt in het noordoosten van Costa Rica, vlak bij de grens met Nicaragua. Het dorp ligt op een langgerekt eiland midden in een uitgestrekt natuurgebied. Er wonen ongeveer 3.000 mensen, waarvan de meeste hun inkomen verdienen in het toerisme.

De kanalen van Torteguero

Het eiland is alleen per boot bereikbaar. De rivier die ernaartoe leidt is ondiep en kronkelig en heeft een flinke stroming. Het water is brak en in deze wateren leven kaaimannen, maar ook grotere en agressievere krokodillen. Zwemmen in de rivier is dan ook beslist geen goed idee.

Wat Tortuguero extra bijzonder maakt, is de rust. Op het eiland rijden namelijk geen auto's. In plaats daarvan hoor je het geluid van bootmotoren op de rivier, het ruisen van de wind door de palmen en het constante koor van vogels en insecten uit de jungle. Smalle zandpaden verbinden de huisjes met elkaar en overal om je heen is groen.

Groene Leguaan verstopt in de struiken langs de kanalen

Het eiland is ongeveer 32 kilometer lang, maar slechts een klein deel ervan is toegankelijk voor bezoekers. Het grootste gedeelte bestaat uit beschermd natuurgebied en maakt deel uit van het nationale park.

Ondanks het wisselvallige weer hebben we ons hier prima vermaakt. Zo maakten we een mooie excursie over het water met een gids die enthousiast vertelde over de flora en fauna van het gebied. Terwijl de regen zachtjes op het dak van de boot tikte, voeren we langzaam door de smalle kanalen. Gelukkig zaten we droog onder een afdak, en koud werd het natuurlijk niet in dit tropische klimaat.

Onderweg zagen we verschillende kaaimannen die bijna geruisloos langs de oevers lagen, hun ogen net boven het wateroppervlak. Ook spotten we veel reigerachtigen die statig langs de waterkant stonden of plotseling opvlogen tussen het groen. Ondanks de regen was het een bijzondere tocht, waarbij de jungle door het vocht en de mist misschien nog wel mysterieuzer aanvoelde.

Schuitbekreiger , Boat-billed Heron (Cochlearius cochlearius)

De volgende dag bezochten we Tortuguero Village. Het is een klein, enigszins toeristisch dorpje dat op een smalle strook land ligt. Aan de ene kant liggen de rustige kanalen van het nationale park en aan de andere kant hoor je het constante ruisen van de Caribische Zee.

In het dorp wonen en werken veel mensen uit Nicaragua. Zij vormen een belangrijk deel van de gemeenschap en zijn vooral actief in het toerisme, de horeca en de kleine winkeltjes in het dorp.

Ook op de plek waar wij verbleven was er volop natuur om ons heen. Rondom onze lodge zagen we voortdurend prachtige vogels, vaak felgekleurd, die zich verrassend goed lieten fotograferen. Soms zaten ze gewoon in de bomen vlak bij ons huisje.

We sliepen in een eenvoudige bungalow zonder ramen, alleen met horren. Daardoor voelde het echt alsof we midden in de jungle sliepen. ’s Nachts hoorde je overal geluiden: het zachte gezoem van insecten, het geritsel van bladeren en in de verte de mysterieuze klanken van de jungle.

Ons huisje in Torteguere , Caribean Paradise

Het meest indrukwekkend waren de brulapen. Hun diepe, rauwe gebrul klonk soms kilometers ver door het woud. Vooral in de vroege ochtend of tegen de avond kon hun geluid plotseling door de stilte breken. Het gaf een bijna oergevoel, alsof je even helemaal onderdeel was van de jungle om je heen.

Onze eerste week werd verder gekenmerkt door wisselvallig weer. Regelmatig vielen er stevige tropische buien waarbij de regen luid op de daken kletterde. Soms hing er daarna een warme, vochtige stilte in de lucht terwijl de jungle langzaam weer tot leven kwam. Volgens de locals was deze hoeveelheid regen zelfs voor Costa Rica uitzonderlijk.

Door het weer konden we helaas niet alles doen wat we hadden gepland. Zo wilden we graag de Sendero Cerro beklimmen, de hoogste heuvel van Tortuguero. Vanaf daar heb je normaal gesproken een prachtig uitzicht over de jungle en de omgeving. Maar met regen en mist zou er weinig te zien zijn geweest.

Veel reizigers komen naar Tortuguero vanwege de zeeschildpadden. Helaas waren wij er net buiten het seizoen. Costa Rica is één van de weinige plekken ter wereld waar vijf van de zeven soorten zeeschildpadden voorkomen. Vier van deze soorten komen naar de stranden van Tortuguero om hun eieren te leggen.

Het broedseizoen loopt van juli tot en met september. De eieren komen vervolgens uit tussen september en december. In die periode kun je soms duizenden schildpadden tegelijk op het strand zien verschijnen, een indrukwekkend natuurverschijnsel dat veel bezoekers naar dit bijzondere stukje Costa Rica trekt.

Halsbandarassari - Collared Aracari, kleine toekan van de tropische laaglandbossen, gek op fruit!

Afscheid van onze eerste laocatie,  met Milene en Bismarck

De volgende dag, 9 febbruari worden we teruggebracht naar de haven, en gaan we onze huurauto reizen we naar Sarapiqui

Massena's Trogon

Massena's Trogon

Halsband Assari's

Roodoorpapegaai